HOŞÇAKAL
siyah beyaz tuşlarında
piyanomun
seni çalıyorum şimdi
çaldıkça çoğalıyorsun odada
sen
arttıkça ben kayboluyorum
seni doğuruyorum geceye
adını koyuyorum
aya bakarak
her şey sen oluyor her yer sen
ben ölüyorum
sesini
duyuyorum rüyalarımda
gözlerimi kamaştırıyor ışığın
rüzgar sen gibi
dokunuyor bana
ben doğuyorum
duymak istediklerimi söylemiyorsun hiç
dokunmuyorsun bana
sen gibi bir şimşek çakıyor
tam kalbime düşüyor
yıldırımı
ben gidiyorum